Programy zdrowia

Szczepienia psów

Kiedy zaszczepić szczeniaka?

Szczenięta przez pierwsze tygodnie swojego życia posiadają tzw. odporność siarową, co oznacza, że chronione są przeciwciałami, które otrzymały z mlekiem matki. Jednak poziom odporności matczynej szybko opada. Około 6. tygodnia życia szczenięta nie są już zabezpieczone i powinny zostać uodpornione przeciwko dwom najgroźniejszym chorobom: nosówce i parwowirozie - specjalną szczepionką dla szczeniąt- typu puppy. Po ukończeniu 10. tygodnia życia należy powtórzyć szczepienie, stosując szczepionkę zawierającą większą ilość antygenów. Ostatnie, trzecie szczepienie wykonujemy w 16. tygodniu życia.

Szczepienie młodego pieska (tak jak i dorosłego) przeciwko chorobom zakaźnym nie gwarantuje odporności na całe życie, należy powtarzać je raz w roku. Lekarz weterynarii dobierze odpowiedni schemat szczepień profilaktycznych w zależności od indywidualnych potrzeb Twojego psa, musi dokonać oceny ryzyka w oparciu o warunki, w których się urodziło i wychowało szczenię, środowisko, w którym obecnie przebywa i jego styl życia.

Jak przygotować psa do szczepienia?

  • Musi być zdrowy!
  • Należy odrobaczyć go minimum tydzień przed planowanym szczepieniem
  • Lekarz weterynarii przeprowadza dokładne badanie kliniczne oraz wywiad z właścicielem
  • Przed szczepieniem można odpowiednimi preparatami przygotować psa – lekarz pomoże dobrać odpowiedni lek
  • Wytwarzanie odpowiedzi immunologicznej trwa ok. 14 dni, w tym czasie szczeniak powinien zostać poddany kwarantannie i nie wychodzić z domu, szczególnie w miejsca, gdzie znajduje się wiele psów o nieznanym statusie epizootycznym. Ma to być okres naszej wzmożonej czujności. W tym czasie ważna jest także socjalizacja małego psiaka, więc nie zamykajmy go pod kluczem i nie ograniczajmy możliwości poznawania świata. Kontakt ze zdrowymi, zaszczepionymi na wszystkie choroby i znanymi nam psami nie będzie niebezpieczny. Jeśli jednak mamy jakiekolwiek wątpliwości co do stanu zdrowia psiego kolegi, ograniczmy z nim kontakt, dotyczy to także zwierząt bezdomnych, bliżej nam nie znanych czy wszelkich miejsc, gdzie psy zostawiają swoje odchody i mocz . Także kontakt z ludźmi powinien być kontrolowany, pilnujmy, aby obcy nie głaskali naszego szczeniaka, jeśli przed chwilą bawili się z innym czworonogiem.

Na jakie choroby można zaszczepić psa?

Wścieklizna

Jest śmiertelną, nieuleczalną, zakaźną, odzwierzęcą chorobą, która jest też bardzo niebezpieczna dla życia człowieka, jeśli zostanie on pogryziony przez zwierzę chore bądź będące jej nosicielem. Atakuje układ nerwowy, co powoduje zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego. Dlatego tak ważne jest, aby corocznie szczepić naszego Pupila na tą groźną chorobę. Szczepienie to jest w Polsce obowiązkowe.

Nosówka

Jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych psów. Zachorowanie może nastąpić w każdym wieku. Cechuje się wysoką śmiertelnością i ciężkim przebiegiem. Źródłem zakażenia są nosiciele i zwierzęta chore, które wydalają wirusa, znajdującego się w wydzielinie z nosa, spojówkach, ślinie i moczu. Atakuje układ oddechowy, pokarmowy i nerwowy. Może przebiegać jako zakażenie bezobjawowe, ale także jako stan ciężki kończący się zgonem.

Parwowiroza

Jest zakaźną, zaraźliwą chorobą głównie szczeniąt, ale atakuje także zwierzęta dorosłe. Występują głownie objawy jelitowe z krwawą biegunką, gorączką, osłabieniem. Przy braku leczenia często kończy się śmiercią. Najskuteczniejszą formą walki z tą chorobą jest szczepienie w formie profilaktyki a nie gdy choroba już zaatakuje naszego Pupila.

Karonawiroza

Jest zaraźliwą chorobą psów. Objawia się zapaleniem jelit i żołądka również z krwawą biegunką, podobnie jak przy parwowirozie. Mogą występować zakażenia mieszane z parwowirozą, z tym że koronawiroza dokonuje mniejszych zniszczeń w jelitach. Śmiertelność jest mniejsza, wszystko zależy od wieku zwierzęcia, narażenia na silny stres i warunków hodowlanych oraz kiedy rozpocznie się leczenie od momentu pojawienia się pierwszych objawów.

Leptospiroza

Choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Leptospira . Psy najczęściej zarażają się pijączakażoną leptospirami wodę z kałuż, kanałów lub rzek. Atakuje najczęściej nerki i wątrobę doprowadzając do ich nieodwracalnego uszkodzenia Objawy to wymioty, biegunka, żółtaczka, ostry ból brzucha, odwodnienie. Człowiek może się zarazić leptospirozą, która jest chorobą odzwierzęcą.

Choroba Rubartha (wirusowe zapalenie wątroby)

Jest wywoływana przez adenowirus, który potrafi przeżyć w środowisku zewnętrznym nawet kilka miesięcy. Pies może zarazić się poprzez kontakt z wydzielinami: śliną, moczem, kałem. Doprowadza do ciężkiej niewydolności wątroby, uszkodzenia oczu i problemów z oddychaniem. Jeśli przebieg jest nadostry, może doprowadzić do nagłej śmierci.

Kaszel kenelowy

Jest to wysoce zaraźliwa choroba układu oddechowego psów. Wywołuje ją wirus parainfluenzy psów, adenowirus typu II oraz bakteria Bordetella bronchiseptica. Objawy to głownie suchy, uporczywy kaszel, gorączka, zapalenie spojówek. Do zakażeń dochodzi w dużych skupiskach zwierząt - hodowle, schroniska, wystawy, giełdy. Jest uleczalna, ale może spowodować trwałe uszkodzenie płuc. Jedynym zabezpieczeniem jest zastosowanie szczepionki donosowej, budującej odporność miejscową w układzie oddechowym. Człowiek nie może zarazić się od zwierzęcia.

Borelioza

Jest to przewlekła choroba bakteryjna wywoływana przez krętki Borrelia burgdorferi. Przenoszona jest przez kleszcze. Objawy u psów to: gorączka, brak apetytu, apatia, kulawizny, które nie dotyczą tylko jednej kończyny, ale pojawiają się naprzemiennie, mogą być jedno- lub obustronne. Zanikają i ponownie wracają po jakimś czasie. Często występuje kilkudniowe lub kilkumiesięczne gorsze samopoczucie. Najprostszym sposobem zapobiegania jest regularne stosowanie preparatów przeciwkleszczowych w formie spot-on lub skutecznych obroży. Na początku sezonu kleszczowego dobrze jest także podać szczepionkę, która nie zapobiega przed ugryzieniem kleszcza, ale chroni przed wystąpieniem Boreliozy, należy ją podawać co roku.

Babeszjoza (Piroplazmoza)

Przyczyną tej groźnej choroby są pierwotniaki Babesia, które atakują krwinki czerwone. Nieleczona, bądź leczona zbyt późno, prowadzi do śmierci. Objawy choroby są niespecyficzne: posmutnienie, apatia, gorączka i osłabienie, brak apetytu, brunatny krwisty mocz, powiększenie węzłów chłonnych, wymioty, biegunka. Profilaktycznie powinno stosować się środki przeciwkleszczowe.